მოვლენების ზედაპირული ანალიზი აჩვენებს, რომ შტატები ერთადერთი არ არის, ვისთვისაც რუსეთის ვმო-ში გაწევრიანებას დამატებითი ეკონომიკური დივიდენდები შეუძლია მოუტანოს. შტატებთან ერთად, ეს შეიძლება ევროკავშირიც იყოს. მართალია ევროპის ლიდერების დიდი მცდელობა რუსეთი საერთაშორისო თანამეგობრობის პროგნოზირებად და დემოკრატიულ წევრად იხილონ კრახით სრულდება, ისინი ვერ გაურბიან სტატისტიკურ მონაცემებს, რომელიც ევროკავშირისა და რუსეთის ურთიერთდაინტერესების აუცილებლობაზე მეტყველებენ.

უცხოური პირდაპირი ინვესტიციების 75 პროცენტი, რუსეთში ევროკავშირის წევრ ქვეყნებზე მოდის. საქონლით ვაჭრობის 2009 წლის მონაცემებით კი, ევროკავშირიდან წლიურად რუსეთში 65 მილიარდი ევროს ღირებულის პროდუქტი შევიდა, რუსეთიდან ევროკავშირში კი 115 მილიარდი ევროს ღირებულების საქონელი იქნა ექსპორტირებული, რაც შეეხება სერვისით ვაჭრობას, ამავე 2009 წლის მონაცემებით, ევროკავშირიდან რუსეთში იმპორტმა 18 მილიარდი ევრო, ექსპორტმა რუსეთიდან ევროკავშირში კი 10.8 მილიარდი ევრო შეადგინა... დააჭირეთ სათაურს

"თბილისისთვის უარყოფითი დიპლომატიური ველი 2011 წლის დასაწყისში უკვე ფაქტად იქცა. ვითარება საბოლოოდ მაშინ გამწვავდა როდესაც მიმდინარე წლის 18 იანვარს მედიაში ქართულ-რუსული დოსიეს განხილვის ფორმატის ცვლილებების შესახებ ინფორმაცია გავრცელდა. ცნობილი გახდა რომ 2008 წლის ოქტომბრის შემდეგ მიღებული სამი რეზოლუციით დაკისრებული ვალდებულებები ძალაში რჩება, თუმცა ამ ვალდებულებების შესრულების მონიტორინგი ასამბლეის მხრიდან ცალკე აღარ განხორციელდება. პრესასა და ტელევიზიებში ორივე, რუსულიც და ქართული მხარეც საკუთარი დიპლომატიის გამარჯვებაზე ალაპარაკდა." 

"...ასევე, საინტერესოა ის განცხადებაც რომელიც რუსეთის გენერალური პროკურორის მოადგილემ ივან სიდორუკმა გააკეთა 2010 წლის ნოემბერში: "ამბოხებულების მიერ გამოყენებული იარაღი მათთან ძირითადად სამხედრო ნაწილების საწყობებიდან ხვდება". ასეთ შემთხვევაში არ არის გამორიცხული რეგიონში მივლენილი და ადგილობრივი სამართალდამცავები თავად იყვნენ დაინტერესებულნი რეგიონში არასტაბილური სიტუაციის პროლონგირებით... აღნიშნულს კი რესპუბლიკის ლიდერთა ის განცხადებებიც უნდა დავამატოთ, რომელიც „მესამე ძალას“ ეხება. რუსეთის პრემიერიცა და რესპუბლიკის ლიდერებიც გასული წლის და არა, მარტო გასულის წლის განმავლობაში მიანიშნებდნენ შეერთებული შტატებისა და ბრიტანეთის სპეცსამსახურებზე, რომლებიც მათი თქმით რუსეთის დასაშლელად ჩრდილოეთ კავკასიის დესტაბილიზიას იყენებდნენ."